امروز باصدای خروس بی محل ننه هاجر از خواب بیدار شدم که چشمم به جمال کبوتری زیبا که بالای ستاد بود افتاد.برادر حشمت بود که از اون بالا منو صدا میزد .....

دست و صورتم رو نشسته بودم که خودم و بالای پشت بوم رسوندم دنبال راهی بودم که قبل از اکبر سبیل کبوترو به دام بندازم ..اما؟؟؟

از بخت سیاه من هیچ راهی پیدا نکردم ...

از قرار معلوم امروز روز انتخابات بود ومردم هم برای قطع نشدن یارانه های خود اول صبح از خواب بیدار شده بودن که به پای صندوق های رای برن ....

واسه همین من هم لباس آویزون دکمه بسته شده تا گردن شناسنامه به دست خودم را به ستاد داش حشمت رسوندم .

هنوز وارد نشده بودم که چند خبرنگار سد راه من برای رسیدن به کبوتر شدن ...برادرخبرنگار اومد جلو گفت :آفرین احسن به شما برادر عزیز که انقدر وظیفه شناس هستید ...و رو به دوربین کرد کرد گفت:بینندگان عزیز توجه بفرمایید مردم همیشه در صحنه ما انقدر وظیفه شناس هستند که صبح به این زودی بعد از خواندن نماز اول وقت خود را به پای صندوق های رای رساندند و دوباره به چهره سرخ شده من نگاه کرد گفت:جوان عزیز میشه خودتو واسه مردم عزیز معرفی کنی وبگی الان چه حسی داری ؟؟؟

من بیچاره که هنوز تو شوک دوربین بودم گفتم به نام خدا من کریم فرزند فتح الله شل ول زاده هستم حسی که الان دارم نمیتونم به زبان بیارم ولی وظیفه خودم دونستم که بیام وبه ندای امام زمان نه نه ببخشید امام خمینی نه حضرت خامنه ای جواب لبیک بدم و به اکبرسبیل نه ببخشید اوگاما یا اوباما بگم هیچ غلطی نمیکنی ...

در این هنگام برادر خبرنگار رو به دوربین کرد که با مردم صبحت کنه که از فرصت استفاده کردم دانه های خرد شده خمیر رو به داخل حیاط ستاد انداختم ..ونگاهی به بالای ستاد کردم ....که ناگهان خبرنگار عزیز گفت :میشه بدونم کریم جان چرا به آسمان نگاه کردی ؟؟من هم به لطف ول بودنم در کوچه از دوران کورکی بلبل زبون بودم با کمال خونسردی گفتم:از خدای خودم مدد خواستم ....

آقای خبرنگار با شنیدن این جمله مانند فلفل قرمز شد ومدام تکبیر می فرستاد اشک شوق می ریخت وبه مردم پشت دوربین می گفت :الله اکبر الله اکبر به این غیرت شما جوانان ایرانی من به وجود شما دلاوران عزیز افتخار می کنم ....

خلاصه کلام با سلام و صلوات به پای صندوق رای رفتم وبه فلان نماینده که حتی تو خواب اسم اونو نشنیده بودم رای دادم وسرنوشت مملکت به یک کبوتر گردن حلوایی فروختم وآخر بایک کیسه برنج محسن به بخاط رای دادن به آن نماینده از ستاد خارج شدم وتو دل خودم گفتم راستی راستی امروز روز حماسه بود....

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

با احترام تقدیم به امیر عزیزم.........

ای کاش ای کاش های من وجود نداشت....